Την θυμάμαι εκείνη την βραδιά σαν τώρα....Σεπτέμβρης σε εκείνη την υπέροχη πόλη! Την επόμενη μέρα φεύγαμε  επιστρέψουμε στη βάση μας! Το φθινόπωρο μαζί με όλες τις υποχρεώσεις μας περίμεναν. Είχε περάσει ένα μακρύ και όμορφο καλοκαίρι! Τα καλοκαίρια από μικρο παιδί τα πέρναγα στο χωριό μαζί με τις ξαδέρφες μου! Έτσι κι αυτό το καλοκαίρι....Μεγαλώσαμε τώρα πια, 15 βλέπεις, και μπορούμε και κάνουμε κι άλλα πράγματα... Όπως βόλτες στην πόλη μόνες μας πια....

Μείναμε λίγο παραπάνω φέτος για να προλάβουμε το γάμο μιας μακρινής μου ξαδέρφης! Οικογενειακές υποχρεώσεις... Για τώρα καλές είναι αλλά γενικά δεν μου πολύ αρέσουν...Τέλος πάντων...

Αφού λοιπόν πήγαμε στην εκκλησία, μόλις τελείωσε το μυστήριο όλοι μαζί πήγαμε στο κέντρο που θα γινότανε η δεξίωση!

Φορούσα αυτό το αγαπημένο μου κοντό μπλε φόρεμα με την πλάτη έξω! Πόσο τέλειο είναι!!!

Φθάσαμε λοιπόν και καθώς προχωράμε όλοι μαζί προς το χώρο της δεξίωσης να βρούμε το τραπέζι μας οι ματιές μας συναντιούνται... Αυτός ένας από τους σερβιτόρους...

Αναστατώθηκα αρκετά μπορώ να πω....Ψηλός, αδύνατος με μακριά μαλλιά πιασμένα σε κοτσίδα....Ένα υπέροχο ροκ στυλ λες και ήτανε από ταινία κρυμμένο καλά κάτω από τα μονότονα ρούχα της δουλειάς λευκό πουκάμισο και μαύρο παντελόνι....

Η βραδιά κυλούσε κάπως έτσι...όταν πιο αργά αποφάσισα να κάνω μια βόλτα προς τα έξω με τις ξαδέρφες μου. Πέρασα από μπροστά του ελπίζοντας ότι θα καταλάβει και θα ανταποκριθεί άμεσα...Κι όντως έτσι έγινε... Ήρθε και με βρήκε έξω...συστηθήκαμε...Άγγελος μου λέει. Μιλήσαμε λίγο και του είπα ότι δεν είμαι από εκεί και την επόμενη γυρνάω στην πόλη μου! Τι ώρα μου λέει φεύγεις αύριο; Αργά το μεσημέρι του λέω μετά το φαγητό. Θέλω να σε δω, μου λέει, πριν φύγεις! Μα δεν γίνεται του λέω, μένω ψιλά στο χωριό, πως θα κατέβω στην πόλη; τι θα πω στους δικούς μου; Δεν μου είναι καθόλου εύκολο....Θέλω κι εγώ πολύ να σε δω αλλά δεν έχω τρόπο δυστυχώς...

Οι ξαδέρφες μου με φωνάζουνε! Κάποιος έρχεται, πρέπει να φύγω!!! Περίμενε μου λέει, θα σου δώσω τον αριθμό μου! Πάρε με οπωσδήποτε, σε παρακαλώ!!! Πρέπει να σε δω πριν φύγεις.... Παίρνω το χαρτάκι με τον αριθμό του κι εξαφανίζομαι.... Γυρνάω πίσω στο τραπέζι μας. Έπρεπε να φύγουμε, είχε περάσει η ώρα...Τον κοιτάω από μακριά, που με κοιτάει κι αναρωτιέμαι... θα καταφέρω να τον δω έστω και λίγο πριν φύγω.... Θα καταφέρω να κλέψω ένα φιλί άραγε;; Τι θα κάνω Θεέ μου...... Πρέπει να σκεφτώ κάτι μέχρι αύριο....

 

Στείλε μου θετικά vibes αγαπημένο μου ημερολόγιο!!!

Θέλω πολύ να τον ξαναδώ!!!!

Ρένια